به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، در روزهایی که اقتصاد ایران بار دیگر با جهش نرخ ارز و سرکش‌شدن تورم مواجه شده است، نشانه‌های آشکاری از بروز التهاب در سطح معیشت و افکار عمومی دیده می‌شود؛ وضعیتی که برای بسیاری از ناظران اقتصادی، یادآور یکی از پرتنش‌ترین مقاطع اقتصاد ایران پس از جنگ تحمیلی است، یعنی سال 1374.

با اینکه در سال‌های اخیر نرخ تورم سالانه در محدوده 40 درصد نوسان داشته، اما تورم 49.9درصدی سال 1374 همچنان رکورد بالاترین تورم سالانه پس از انقلاب را در اختیار دارد، ازاین‌رو، بررسی تحولات و رویدادهای اقتصادی سال 1374 و تحلیل مسیر خروج از آن وضعیت وخیم، می‌تواند به‌عنوان چراغ راهنمای ارزشمندی برای سیاست‌گذاران اقتصادی امروز باشد.

افزایش شتابان قیمت‌ها، کاهش قدرت خرید، و شکل‌گیری فضای نااطمینانی در بازارها، بار دیگر این پرسش را مطرح کرده است؛ آیا اقتصاد ایران در حال تکرار تجربه‌ای تاریخی است که سه دهه پیش، پیامدهای اجتماعی و سیاسی سنگینی به‌دنبال داشت؟

آغاز تعدیل؛ نسخه‌ای که از دهه 70 پیچیده شد

ریشه‌های بحران اقتصادی سال 1374 به سال‌های پایانی دهه 60 بازمی‌گردد. از سال 1368، همکاری رسمی ایران با صندوق بین‌المللی پول (IMF) آغاز شد؛ همکاری‌ای که به‌تدریج به طراحی و اجرای سیاست‌هایی موسوم به «تعدیل اقتصادی» انجامید.

اسحاق جهانگیری، در سال 1369، با تشریح توصیه‌های IMF برای ایران اعلام کرده بود: راجع به از بین بردن کسری بودجه پیشنهاد می‌کند که هزینه‌ها کاهش یابد، حجم کار دولت کمتر شود و درآمدها، خصوصاً درآمد مالیاتی، افزایش یابد. راجع به شرکت‌های دولتی و کارآیی آنها و فعال کردن بخش خصوصی و کنترل نقدینگی و همچنین راجع به حذف سوبسیدها و نرخ ارز پیشنهاداتی دارد که البته بعضی از این شرایط به‌عنوان سیاست‌های اقتصادی از قدیم و در حال حاضر مورد توجه دولت و مجلس بوده است.